Bij atelier de lange akker in Leiderdorp zijn José, Wineke en ik begonnen met workshops. Dat is erg leuk om te doen. Er zijn veel hulpmiddelen beschikbaar om het ook voor onervarenen leuk te houden.

Eerste probeersel: een schaaltje
Leuk bedacht dat keramieken, maar wat ga je dan maken?? Een schaaltje met voor de leuk een beestje erin. Je maakt de vorm door de klei in een vorm te kneden en daarna te versieren en te glazuren. Dit schaaltje is niet hoog genoeg gestookt en kan dus ook niet buiten blijven in de kou. Een salamander is het geworden.

Dan een grotere schaal, vooral om it te proberen wat je kunt doen met bladeren en takjes en die dan in kleuren.

Deze schaal was erg mooi geworden qua versiering: mooie blaadjes (echte blaadjes die je in de natte klei drukt en dan met verschillende kleuren glazuur zichtbaar gemaakt worden. Helaas is de schaal in de oven kapot gegaan. Er rest dus alleen een scherf. Niet zo heel erg want wat moet ik met zo’n schaal…

de scholekster
Deze vogel heb ik altijd al zo leuk gevonden omdat hij er zo onecht uit ziet. Die strak uitgelijnde kleuren, prachtig. Lang heb ik gezocht naar een houten vogel op een stokje, maar dat is nooit gelukt. Nu dus zelf een gemaakt. Twee holle bollen gevormd en daar staart, ogen en poten aangeplakt.

Een waterschaal voor in de tuin.
We kochten bij Margreet, de eigenaresse van atelier de lange akker een schaal. Na heel veel zoeken vonden we er een standaard voor. Wij blij, stond heel leuk in de tuin. Maar toen…. werd de schaal door de wind van zijn standaard afgewaaid en was helemaal kapot. Niet meer te repareren. Nou ja, heb je een standaard maar geen schaal. Dus aan de slag om een nieuwe schaal te maken. Het leek me wel mooi om daar gierzwaluwen in te fabrieken. Dat is toch iets moeilijker dan gedacht. Nou het resultaat vind ik zelf vreselijk. Een olifant van een gierzwaluw gestrand in de schaal. Wel mooi goudkleurig. En dan dat losse rondje erin in een opvallende kleur. Hoe lelijk wil je het hebben. Brrrr tijd voor een nieuwe schaal, die ook groter is. Niet meteen de moed opgeven.

Het verhaal van de schaal is nog niet af. Ok, de gierzwaluw is veel te groot en bijna verdronken, maar het lelijkste vind ik toch die cirkel erin. Dus na maanden toch maar gevraagd of ik de schaal opnieuw kan glazuren. Links zie je de schaal met nieuw glazuur en rechts hoe hij eruit ziet na het bakken. Verwonderlijke blijft het dat je van tevoren niet weet hoe het glazuur wordt na het bakken in de oven. In mijn ogen een stuk beter, al zal ik hem nooit echt mooi gaan vinden.

Een rond pot/vaas voor een tak
Het idee is er. Ik heb ook al een mooi dekseltje gemaakt. En de ronde bol nog wat bij geschuurd. Ik wilde eerst een glazuur dat craquelé is, maar dat schijnt niet zo gemakkelijk te zijn. Nu wellicht een roodachtig glazuur, nog even goed over nadenken.

Nou dit vind ik nou goed gelukt. Hier ben ik best een beetje trots op. Wat je ermee moet? Geen idee. Een kijken of een tak erin leuk is. Ja hoor dat staat prima.

Tijd voor een nieuwe waterschaal voor in de tuin

ik wil een grote schaal. 44 cm diameter is het grootste wat in de oven kan. dat schijnt nogal een tricky bizz te zijn. ik heb hem gemaakt in een wajang. Daar doe je dan eerst plasticfolie in, zodat hij niet blijft plakken en dan ervoor zorgen dat hij niet over de maximale 44 cm heen gaat. Eerst drogen, dan uit de vorm halen wat niet makkelijk is bij zo’n grote schaal en daarna hopen hij in de oven heel blijft. Ik zag bij Margreet een mooi voorbeeld van een rand: kleine stukjes steen op de rand plakken en die dan vastzetten met blanke glazuur.
\als hij nu maar heel blijft hij het stoken in de oven.!

Eerste keer gebakken
Je ziet misschien geen verschil, maar ik ben dolblij dat de schaal er zo uitziet. Niet kapot gegaan in de oven terwijl hij de maximale grootte voor de oven heeft. Nu kan ik gaan glazuren. Tot nog toe ben ik er heel tevreden over.

Buitenkant geglazuurd
De bovenstaande foto’s zijn van de volgende fases. Met steenglazuur eerst de onderkant gedaan, de kleur van et glazuur is steenkleurig maar wordt zwart wanneer de schaal op “hoge stook” wordt gebakken zodat ie buiten kan staan en waterdicht is en daarna pas de binnenkant.

Binnenkant met azuurblauw glazuur
De binnenkant moet azuurblauw worden. Zo bijzonder dat je voor het bakken absoluut niet kunt zien hoe de uiteindelijke kleur wordt. Spannend! De bedoeling was dat het glazuur craquelé zou zijn. Dat is niet gelukt. Margreet denkt dat het komt omdat de schaal eerst hoog gestookt moest worden om hem waterdicht te maken. Dan (ik zeg het nu maar in mijn eigen woorden) trekt de klei helemaal dicht en kan hij niet meer craquelé worden.

Prachtig vond ik de eerste foto van mijn geglazuurde schaal. Nog mooier was hij in het echt. Om hem te verzwaren heb ik een aantal van mijn -in de loop der jaren – verzamelde mooie stenen (meestal mooi rond) erin gelegd. Het zoeken naar een standaard was een hele klus. Uiteindelijk hiervoor gekozen. Niet ideaal maar voor nu is het ok.

Kommetjes
Het leek me leuk om kleine kommetjes te maken voor huishoudelijk gebruik. Dat viel een beetje tegen. De bedoeling was dat ik ze kon gebruiken voor fruit en zo. Nu blijkt dat ze daar niet tegen bestand zijn. Ze kunnen niet tegen zuur en het is de vraag of het glazuur veilig is voor voedsel. Achteraf begrijp ik dat ik duidelijker had moeten zijn, want dan waren de kommetjes meteen in de hoge stook gegaan en had ik dit probleem niet gehad. Volgende keer beter! Andere tegenvaller is de kleur. Ik vind ze niet mooi, Frans gelukkig wel 🙂 Het is heel moeilijk om van tevoren de kleur van glazuur in te schatten. Vaak een totale verrassing.

Het proces

De eerste keer had ik te weinig glazuur erop gedaan. Dat zie je nl niet goed. Je moet het wel drie keer insmeren, maar bij de tweede keer veeg je de eerste laag er al weer af. Margreet heeft in de tussentijd het glazuur bijgewerkt en opnieuw gebakken.

2024: bloempot voor kaarsenstandaard

Op de laatste foto zijn de ‘kraters’ te zien die in het goudbrons glazuur zijn gekomen bij het bakken in de oven. Dat was absoluut niet de bedoeling, hij zou helemaal glad goudbrons moeten zijn. Ik ga er een hangplant in zetten, dan zie je het niet meer. Het resultaat kun je zien op deze pagina.

2025: nog wat kleinere maaksels.
Het leek mij leuk om in mijn toekomstige mozaïeken een soort stempel te keramieken. Uiteraard denk ik daarbij aan een vredesduif, immers mijn naam.
Ik heb er vier gemaakt en had nog tijd over tijdens de workshop. Toen heb ik een beeldje gemaakt dat ik op internet had gezien.
Hier de foto’s.

2026: nieuwe schaal

Helaas helaas, de schaal waar ik best wel trots op was, heb ik in de winter buiten gelaten en daardoor is hij gebroken in zoveel stukken dat repareren geen optie meer was. Dus tijd voor een nieuwe schaal. Nu eindelijk met craquelé glazuur. Met de hulp van Margreet is dat mooi gelukt.